FSVisions - Horizon Simulation VFR gen X scenery

Horizon Simulations’ VFR Photographic Scenery voor FSX

As Real As It Gets…

Door Lennard van Raat

Voor de PC-vliegers die hun “hobby” serieus namen en Flight Simulator gebruikten als oefenbasis naast hun echte vlieglessen, was het programma vooral geschikt om de beginselen der IFR-navigatie onder de knie te krijgen, en om vertrouwd te raken met vlieginstrumenten en de aërodynamische eigenschappen van een vliegtuig. Tot FS2002 was één belangrijk element van de opleiding tot het brevet eigenlijk niet realiseerbaar via de computer: het navigeren op zicht, ofwel V(isual) F(light) R(ules). Weliswaar maakten diverse add-ons het mogelijk om het standaard FS-landschap wat regio-specifieker te maken en wat meer lokale herkenningspunten te plaatsen, maar realistisch was het toch niet echt. Immers, de standaard scenery bestaat in FS tot op heden nog steeds uit een soort tegels die met een zekere (en vrij duidelijke) regelmaat herhaald worden, met daarop geplaatst een bibliotheek aan standaard-objecten: autogen, zoals huisjes en boompjes. In grote lijnen volgen de landschapstexturen wel de realiteit – water, stad of platteland – maar dit is te weinig om de ene specifieke plek in de wereld van de andere te onderscheiden.

De standaardwereld van FSX – een zich constant herhalende foto-realistische tegeltextuur vormt de basis, plus daarop automatisch en door FS relatief willekeurig geplaatste objecten, zoals huisjes en boompjes.

Met FS2002 kwam hier grote verandering in. Een droom werd werkelijkheid – door het gebruik van geavanceerde luchtfotografie werd het mogelijk om afbeeldingen van de échte wereld op slimme wijze als een tapijt over de mesh scenery te plaatsen. Het bedrijf dat in verband met het bijzondere jaar 2000 heel Engeland eens naadloos in kaart wilde zetten, Getmapping PLC, vloog met Rockwell Aero Commanders en een Piper Aztecs, bewapend met speciale camera-apparatuur, drie weken lang via vaste routes van noord naar zuid en van oost naar west, met een constante grondsnelheid van 220 knopen en vanaf een hoogte van 5500 voet boven de grond elk huis en elke boom fotograferend. De scherpte van de nadien gedigitaliseerde luchtbeelden lag tussen de 25 en 10 centimeter per pixel – veel scherper en sprekender dan de beschikbare satellietbeelden, zoals die van Google Earth. Veel aanpassingen moesten gedaan worden (geo-correctie) voordat heel Engeland als een fotografische landkaart bekeken kon worden vanwege de verschillen in cameraposities, verschillen in schaal, hoogteverschillen enzovoorts. Uiteindelijk zijn hier vele “kaarten” uit gekristalliseerd, die afhankelijk van het beoogde doel, verschillende resoluties kregen. Eén van de prachtige toepassingen van de kaarten, werd Flight Simulator 2002. Het bedrijf Visual Flight (www.visualflight.co.uk), geïnteresseerd toepassingen van fotografische kaarten voor FS, werkte samen met een team (dat uitgroeide tot Horizon Simulations) een manier uit om de kaarten om te zetten in een scenery voor FS2002/2004. Dit resulteerde in de opzienbarende VFR Photographic Scenery, die het mogelijk maakte om nu eens écht VFR te vliegen via de PC: rivieren, huizen, wegen, bossen, snelwegen, alles was nu zichtbaar vanuit de virtuele cockpit, precies zoals piloten de omgeving zagen. Er werd nu onderscheid gemaakt tussen “foto-realistische” scenery, die weliswaar gebruik maakt van een fotografische basis, maar waarbij de foto als “sample” fungeert voor een groter geheel d.m.v. bijvoorbeeld herhaling, en “fotografische” scenery, waarbij geen enkele foto herhaald wordt, maar de scenery een mozaïek is van verschillende foto’s.

De standaard autogen-scenery van FS werd nu overbodig, want het automatisch (verkeerd) plaatsen van standaard huisjes en boompjes dwars over de fotoscenery heen ruïneerde het effect volledig. Er waren wel enkele nadelen: ten eerste, de scenery kostte een hoop laadtijd van de computer, en was daardoor tijdens het vliegen vaak enkele seconden onscherp, of zelfs niet te zien; ten tweede, de scenery was 2D, en dus volledig vlak. Bij het vliegen met name onder de 2000 voet werd het akelig goed zichtbaar dat de wereld op grondniveau een aaneenschakeling van foto’s was. Het derde nadeel was dat de fotokaarten (vanwege weersomstandigheden als bewolking, die fotograferen vanuit de lucht onmogelijk maakten) maar één seizoen vertegenwoordigden, en er dus geen seizoensvariatie, noch een nachtscenery kon bestaan. Het vierde nadeel was de scherpte van de foto’s; vanwege de limieten binnen Flight Simulator (2002/2004) was het niet mogelijk minder dan 3.57 - 4.77 meter per pixel af te beelden. Ook om deze reden gaf het vliegen pas op grotere hoogte, zo rond de 4000 voet, de meest overtuigende resultaten. Laatste nadeel was de statische kwaliteit van de beelden: ongeacht de vliegrichting, de schaduw van de bomen bleef altijd hetzelfde.

Horizons VFR Photographic Scenery. In verhouding tot het standaard-landschap van FS (zie boven), is dit meer dan een verbetering; het is een hele nieuwe wereld.

Inmiddels is Flight Simulator X al een tijdje uit. Hoewel het standaard landschap er alweer een stuk mooier uitziet dan ooit – tegen een hoge prijs, die “framerates” heet – is het nog steeds niet mogelijk om hiermee daadwerkelijk VFR te kunnen vliegen, het navigeren op zicht. De scenery vertegenwoordigt de realiteit nog lang niet accuraat genoeg, ondanks de vele eye-candies. Maar ook de fotografische scenery-techniek heeft niet stilgestaan. Twee bedrijven hebben zich voor een tweede keer op een nieuwe VFR Photographic Scenery gestort: wederom Horizon Simulations, en Just Flight (met hun zgnd. Real Scenery). Beide bedrijven maken praktisch van dezelfde kaarten gebruik, alweer van Getmapping. Veel noemenswaardige verschillen tussen beide producten zijn er niet – Horizon heeft de scenery achteraf meer bewerkt dan Just Flight, waardoor de kleuren scherper en pregnanter zijn dan haar tegenhanger. Welke scenery nou mooier of realistischer is, is een smaakkwestie. Hoewel beide bedrijven dit keer wel een (kunstmatig gegenereerde) night-scenery hebben aangekondigd, is Just Flight tot nu toe nog de enige die dit daadwerkelijk aanbiedt. Helaas loopt Horizon flink hierop achter; de codering van FSX bleek dusdanig anders dan men verwachtte, waardoor bijzonder veel aanpassingen nodig bleken om hun bijna voltooide nachtelijke wereld af te ronden. Een gratis patch staat de kopers te wachten, maar de release-datum van deze patch wordt constant uitgesteld, hetgeen een zwak punt is.

Hoewel men bij scenery vooral denkt aan het “tapijt” over de grond, is er ook een hoogte-model nodig om heuvels en alle andere onregelmatigheden in het terrein na te bootsen – de zogenaamde mesh. Deze mesh-gegevens worden in Horizons product aangeleverd door het bedrijf Intermap Technologies. Dit zorgt voor een optimale hoogte-weergave met ijkpunten om de vijf meter, en dat door heel Engeland en Wales. Maar het meest spectaculair is toch wel de enorme scherpte van de beelden. In plaats van de grofweg 5 meter per pixel, maakt de interne code van FSX het nu mogelijk resoluties van gemiddeld 1,2 meter per pixel te vertonen, en in steden zelfs tot op 60 cm per pixel, maar dit is een extra feature voor “slechts” 30 grote steden. Dat betekent dat het werkelijk mogelijk is om de strepen op de weg te zien, of zelfs je schoonmoeder wellicht te herkennen! Maar ook dit heeft een prijs. Dit keer niet uitgedrukt in framerates – deze worden zelfs hoger in verhouding tot de FSX standaard scenery – maar in ruimte op de harde schijf. Horizon deelt Engeland en Wales in drie segmenten op, die Engeland in drie gelijke verticale rechthoeken verdeelt: Zuid-Engeland en Zuid-Wales (Volume 1), Centraal-Engeland en Midden-Wales (Volume 2), en Noord-Engeland en Noord-Wales (Volume 3). Elk segment is een afzonderlijk te koop pakket, met daarin drie dubbelzijdig beschreven DVD’s (een DVD-drive is dus nodig voor de installatie). Wanneer men de DVD in de drive doet, installeert het programma zich vanzelf; wel moet om de zoveel tijd even de DVD verwisseld worden op suggestie van de computer. Het installatieproces duurde bij mij zo’n 20 minuten per volume. Ook moet men vooraf de keuze maken: heeft men veel schijfruimte, dan is de 1,2 m/pixel optie de beste; dit kost dan wel circa 22 gigabyte (!) aan ruimte. Heeft men minder ruimte, kan de resolutie de helft lager (2,4 m/pixel), en dan kost het nog maar 6 gigabyte. Een slimme optie van Horizon, die zich blijkbaar duidelijk realiseert dat haar pakket anders wellicht bij een groot publiek bij voorbaat al afvalt. Allicht is 1,2 m/pixel het beste aan te raden voor het mooiste resultaat. Wel betekent het, dat je voor heel Engeland en Wales, 3 x 22 gig = 66 gigabyte aan schijfruimte nodig hebt! Het is dus een kolossale toevoeging.

De scherpte van de texturen zijn ongekend in Horizons VFR Photographic Scenery; met name de combinatie met handgemaakte 3D-objecten is zeer geslaagd.

Wonderlijk genoeg leidt de hoeveelheid data dit keer eens niet tot slechts een diashow. Wie klaagt over de slechte prestaties van FSX, zou dit product moeten aanschaffen, om in elk geval in Engeland met acceptabele framerates te kunnen vliegen. De reden hiervoor is dat de autogen-scenery helemaal uitgezet moet worden. Flight Simulator hoeft dus niet meer “na te denken” over welke objecten er op welke plaatsen in welke hoeveelheden worden geplaatst; het enige dat moet gebeuren is de juiste “tapijten” op de juiste plek. En dat scheelt rekenkracht, en daarmee dus framerates. Sowieso heeft Horizon een zeer uitgebreide geprinte documentatie bijgeleverd, waarin uitgebreid geadviseerd wordt over de beste instellingen van FS om de boel draaiende te houden. Zo kan gekozen worden tussen allerlei gradaties van water-kwaliteit (allicht geeft de laagste de beste resultaten); de scenery density slider kan helemaal naar links (very sparse), want de dichtheid zit al in de fotografie verwerkt; de grond schaduweffecten moeten uitgeschakeld worden (zit ook al in de beelden); de special effects-slider kan helemaal naar links; belangrijk is de visibility, die echt niet groter dan 20 mijl moet zijn, etcetera. Ook wordt geadviseerd over meer technische instellingen, zoals MIP-mapping. Het is uitstekend dat Horizon uitgebreid en serieus op de hoeveelheid instellingen ingaat, en er over mee heeft gedacht hoe het product zo optimaal mogelijk gebruikt kan worden. Als ik deze instellingen toepas, heb ik een behoorlijke toename van frames ten opzichte van het vliegen zónder VFR Photographic Scenery: waar het vliegen mij met een Just Flight Flying Club Cessna 152 zo’n 17 à 18 frames per seconde oplevert (in de door Horizon aanbevolen settings) in de standaard-scenery, vlieg ik met 20 à 21 tot zelfs 30 frames per seconde mét de VFR Photographic Scenery. Als ik de standaard-scenery zodanig instel, dat het interessant blijft (ofwel meer effecten en autogen dan de “Horizon”-settings”), kom ik op 7-8 fps zonder de fotografische scenery. Kortom, het meest interessante landschap om mee te vliegen, de VFR fotografische scenery, levert een meer dan dubbele frames-prestatie op ten opzichte van de standaard scenery. Overigens is mijn computer wel goed uitgerust – een Pentium IV 3.6 Ghz, met een Nvidia 7900GTX videokaart.Voor de scenery heb ik een externe (extra) harde schijf gebruikt, hetgeen zeker aan te raden is.

Tijdens het vliegen zijn de textures ook veel sneller scherp dan in de FS2002/2004 versie, waar het soms hinderlijk lang duurde voordat er daadwerkelijk iets te zien was van het landschap. Wel duurt het initiële laden van de vlucht wat langer dan voorheen: op mijn systeem gaat het laden met een traagheid van circa 2-3% per seconde. Werkelijk geweldig is de 3D-werking van de scenery, ondanks dat het landschap nog altijd vrijwel helemaal 2D is. Wellicht door de scherpte van de texturen, de kleurstellingen, of de gedetailleerde mesh, in elk geval vergeet je bijna dat je eigenlijk naar foto’s zit te kijken. En dat was nou precies één van de problemen van de eerdere fotografische sceneries voor FS2002/2004. Horizon Simulations heeft ook letterlijk een extra dimensie toegevoegd: handgemaakte 3D-objecten, zoals belangrijke landmarks als de Big Ben, St. Paul’s Cathedral etcetera, precies op de juiste plek neergezet. Het beste van 2D en het beste van 3D tegelijk, dus. Tegelijkertijd is er één “maar” – dit idee leidt tot een nieuw verkoopsysteem van Horizon. De handgemaakte objecten zullen tezijnertijd als add-on voor een add-on worden verkocht. In het basispakket zitten belangrijke landmarks, maar later zal het mogelijk zijn additionele pakketten aan te schaffen, met nog meer landmarks. Waarschijnlijk zal dit prachtig werken, maar of het de framerates ten goede komt…..Het lijkt erop alsof er eerst krachtiger hardware zal moeten zijn om deze hoeveelheid moois aan te kunnen.

Handgemaakte 3D-objecten op de fotoscenery geplaatst

De originele fotoscenery voor FS2002/2004, volkomen 2D en vrij onscherp

Precies dezelfde plek, nu met de nieuwe fotoscenery van Horizon Simulations, inclusief handgemaakte 3D-gebouwen. De texturen zijn veel scherper, de kleuren veel sprekender. Het effect is fantastisch. VFR, here I come!

Loont het de moeite voor FS2002/2004 gebruikers, die in het bezit zijn van de eerste VFR Photographic Scenery, om over te stappen op de photographic scenery voor FSX? Het is wellicht interessant om via wat screenshots de verschillen uit te lichten. Waarschijnlijk spreken deze voor zich:

Eerste versie van de fotoscenery; zie de Big Ben rechtsonder

Dezelfde plek, dezelfde hoogte, nu met FSX (Big Ben rechts onder de vleugel als 3D-object). Vergelijk ook het water…

Nieuwe fotografische scenery in FSX; let op de kleurverschillen

Nieuwe fotografische scenery in FSX, vrijwel dezelfde plek in Centraal Engeland; vergelijk de scherpte van de boerderijtjes met de screenshot boven

Net na take-off van London City Airport in FS2004

Net na take-off van London City Airport in Horizon Simulation’s FSX (mooi water, maar waar is de kade van de vorige foto?)

Waarschijnlijk is mijn persoonlijke conclusie duidelijk. Wie echt VFR wil gaan vliegen, zal veel plezier aan de drie volumes van Horizon Simulations beleven. Wel is een aardig lege harde schijf aan te raden, want het programma neemt een kolossale hoeveelheid ruimte in beslag. De texturen zijn werkelijk veel scherper en levendiger dan de eerste versie van de fotografische scenery voor FS2002/2004. Wie stiekem toch nog wat dynamic objects in FSX aanschakelt, zoals road vehicles, ziet zelfs op de drukste wegen van Engeland bewegend autoverkeer vanuit een “bird’s view”. Ik ben erg benieuwd wat de volgende stap zal zijn, over enkele jaren, als het om scenery gaat. Want veel realistischer lijkt het toch niet te kunnen worden. Hoewel….misschien als Horizon toch eindelijk nog als mosterd na de maaltijd met haar beloofde nachtscenery komt?

Copyright (maart 2007) Lennard van Raat en IFCNederland. Overnemen van dit review is niet toegestaan!