Flight1’s Uiver of is het een DC-2?

Eindelijk is het er het een keer van gekomen; een review van een toch wel berucht en beroemd vliegtuig. Dit keer is het de beurt aan Flight1’s Douglas DC-2 of in de volksmond de Uiver. Dat laatste is niet helemaal correct, want dan doel ik gelijk op een van de bij de KLM in dienst geweest zijnde DC-2’s. Toch heeft, met name de Uiver, een belangrijke stempel gdrukt op niet alleen dit vliegtuigmodel maar is ook het boegbeeld geweest van latere Douglas modellen en dan met name de DC-3. Deze DC-2 van Rob Cappers of eigenlijk moet ik zeggen het “Uiver Team”, heeft een lange MSFS geschiedenis achter de rug. Als ik mij goed herinner was de DC-2 als eerste beschikbaar al seen freeware model voor FS2000, gevolgd door een FS2002 versie en met wat aanpassingen ook nog voor FS9. Deze Microsoft flight Simulator uitvoeringen waren allemaal freeware modellen. Daarna is Rob Cappers met zijn FS enthousiasten druk doende geweest om alles wat maar vernieuwd of verbeterd kan en moest worden, tot uitvoer te brengen. Dit heeft – alweer een tijdje geleden – geleid tot een payware FS2004 versie met een gratis “ported FSX” model. In de lijn der verwachting heeft Rob daarna besloten om een native FSX model te ontwerpen. Deze review beslaat dan ook dit speciale en voor FSX ontworpen model. Mocht je achtergrond informatie van het FS2004 model willen lezen, dan kan ik je verwijzen naar mijn AVSIM – helaas in het Engels - FS2004 review - met een knipoog naar het ported FSX model. Niet onbelangrijk om te melden is dat de gehele aankoopprijs naar het Aviodrome gaat en Rob Cappers er zelf niets aanverdiend. Rob Cappers of Flight1 doneren het gehele bedrag aan de nog vliegende Douglas DC-2, de Uiver, met als vestigingsplaats het Aviodrome te vliegveld Lelystad. Ik kan je nu al vertellen dat het “native FSX” model er goddelijk uitziet. Jee, wat een woorden maar ik meen het echt. Alles mipmaps, bumps en wat je maar kunt bedenken wat native FSX eigen is, is in dit model geimplementeerd.   

De legendarische Douglas DC-2

Geschiedenis
Tot de jaren '30 bestonden vliegtuigen meestal uit een geraamte van hout, overspannen met textiel. Na enkele serieuze ongelukken werd de roep om metalen vliegtuigen steeds groter, omdat aangenomen werd dat deze veiliger waren. Het eerste geheel metalen vliegtuig was de Boeing 247, waarvan vrijwel de gehele productie naar United Airlines ging. Als gevolg daarvan deed de maatschappij Transcontinental and Western Air, het latere Trans World Airlines, een oproep aan een aantal andere fabrikanten om een geheel metalen toestel te ontwikkelen. 

Douglas' antwoord op deze oproep was de Douglas DC-1, die in een enigszins gewijzigde versie in productie ging als de DC-2.Het toestel maakte wereldwijd indruk. TWA bestelde 20 toestellen, en andere Amerikaanse en ook Europese maatschappijen, waaronder KLM, LOT en Swissair, volgden. Ook de KNILM (Koninklijke Nederlandsch-Indische Luchtvaart Maatschappij) kocht drie exemplaren. De toestellen voor de Europese markt werden geassembleerd door Fokker. In totaal werden 156 DC-2's gebouwd. De eerste DC-2 van de KLM, de PH-AJU Uiver werd wereldberoemd door het winnen van het handicapklassement van de luchtrace Londen - Melbourne in 1934. In het algemeen klassement van deze race werd de Uiver tweede, met slechts de speciaal voor deze race gebouwde De Havilland DH.88 "Grosvenor House" vóór zich. Nog voor het einde van hetzelfde jaar 1934 (en nog vóór de aflevering van meer DC-2's aan de KLM) ging de Uiver bij een vliegramp in de Syrische woestijn ten onder.

De DC-2 nu
Tegenwoordig zijn er nog vijf DC-2's over, waarvan slechts één luchtwaardig. Dit meldt ik met enig voorbehoud, omdat het luchtwaardig houden van dergelijke vliegtuigen zeer kostbaar is. Het kan dus zijn dat wanneer je dit leest, er helaas al iets veranderd is. Wel kan ik melden dat onze eigen Uiver, gestationeerd op vliegveld Lelystad – EHLE – nog steeds luchtwaardig is en waarschijnlijk ook wel heel lang zal blijven.
Ok, nu dan de lijst:

• c/n 1404:
  Het Aviodrome in Lelystad bezit 's werelds enige DC-2 die nog kan vliegen. Het toestel werd tot 2005 soms ingezet tijdens vliegshows. In juli 2005 is het door zijn landingsgestel gezakt, maar in juni 2007 was het weer volledig vliegwaardig. Dit toestel, dat aanvankelijk eigendom was van de US Navy, is geschilderd in de kleuren van de originele Uiver, en heeft ook zijn naam en de registratie PH-AJU overgenomen.
  Daarbuiten heeft het wel de nodige banners op de romp en vleugels om de sponser te promoten.
• In Albury (Australië), waar de Uiver in 1934 een spectaculaire landing maakte, is ter herinnering een ex-RAAF DC-2 in de KLM-uitmonstering van de Uiver opgesteld.
• c/n 1368:
  Een voormalig Pan Am toestel staat in het Museum of Flight in Seattle.
• c/n 1288:
  De Dutch Dakota Association heeft een DC-2 in bezit, die verre van luchtwaardig is. Het was oorspronkelijk de bedoeling om ook dit toestel weer in de lucht te brengen, maar na een haalbaarheidsonderzoek is deze doelstelling overboord gezet. De eerste eigenaar was Eastern Air Lines.
• Het Central Finland Aviation Museum heeft de laatste DC-2 in bezit. Tevens staat er nog een romp zonder vleugels in het Finnish Aviation Museum.
• En ongetwijfeld zullen er nog wel her en der een aantal Douglas DC-2’s rondzwerven maar dan waarschijnlijk niet meer luchtwaardig.

  Installatie, documentatie en wat nog meer

Het installeren via de CD is eigenlijk een fluitje van een cent. Je hebt door de CD dan ook niet te maken met de beroemde en beruchte Flight1 Wrapper. Voor je het weet is de installatie voltooid in de juiste Flight Simulator directory. Tijdens de installatie kun je kiezen voor een FSX of FS2004 installatie. Daar ik momenteel alleen nog FSX draai, is deze review dan ook gebaseerd op de FSX “native” versie.

Na de installatie blijkt dat je niet alleen een DC-2 erbij hebt maar ook twee verschillende virtuele cockpits en een grote hoeveelheid liveries. Persoonlijk denk ik dat de aangeboden liveries in ieders smaak zullen vallen. Verder vindt je onder de Start knop een “Flight One Software –DC-2 FSX” shortcut folder met hieronder diverse manuals en zelfs een aantal videos. De videos hebben alles te maken met de optionele Garmin equipment, die zijn toegepast in een bepaald type virtuele cockpit. Deze special Garmin virtuele cockpit is dan conform de echte in het Aviodrome zijnde DC-2. Als je dit maar niets vindt en graag de authentieke virtuele cockpit wilt vliegen, dan kies je gewoon voor de normale uitvoering. 

De handboeken zijn echt de moeite waard om door te lezen en mede daarom is het verstandig om deze uit te printen. Er is veel aandacht aan besteed met heel veel nuttige tips, dus die laat je niet liggen toch? Ik zal, mede met het voorgaande, een aantal van deze pagina’s als schermafdrukken toevoegen.

Verder bevat deze Flight One Software folder twee uninstallers, die verder geen introductie nodig behoeven. Dat er twee uninstallers te vinden zijn, heeft te maken met het feit dat er ook een “DC-2 Configuration Utility” wordt meegeleverd. Deze hoef je overigens tijdens de installatie niet apart op te roepen. Nadat de eigenlijke DC-2 installatie voltooid is, wordt deze Utility vanzelf gestart.Concreet, veel huiswerk om een aantal zaken eigen te maken alvorens volop te kunnen genieten van deze schitterende Douglas DC-2.Met deze zin laatste zin wil ik je nu uitnodigen voor een walk-around check rondom de, bijna uiteraard, Uiver.  

Walk-around Check

Voor de verandering begin ik dit keer bij het staartwiel en als ik staartwiel zeg, dan dus ook het horizontale- en vertikale stabilo. Wat is hier nu zo bijzonder aan zul je denken? Nou, het straalt iets uit en “iets” is dan wel heel zachtzinnig uitgedrukt. Het rudder is in werkelijkeheid bekleed met linnen en heeft dus een andere tint dan het Aluminium beklede vertikale stabilo. Tevens straalt zowel het horizontale- als vertikale stabilo een prachtige glans uit van schoon Aluminium waarbij kleine oneffenheden zichtbaar zijn alsmede de klinknagel kopjes, die dan ook nog eens virtueel driedimensionaal uitsteken. Aan de zwaar uitgevoerde staartwiel constructie is weinig eer te behalen, echter het staartwiel zelf lijkt gemaakt te zijn van beschikbaar photorealistisch materiaal. Dit geeft het kleine staartwiel dan alsnog een eigen “realistische” karakter. Het uiterste puntje van de romp, dus de staart, is in het geheel niet vergeten, want dit bevat namelijk een rood- en wit lampje. Hoe klein het ook is, het zit erop! Via de linkervleugel achterzijde met flaps, komen we uit bij de vleugeltip. Het bedienen en dus het laten zakken van de flaps gebeurd vloeiend alsmede het intrekken. Het is niet alleen de flaps die mij imponeren maar ook de bekleding met digital foto materiaal. Niet een onbekende techniek binnen FSX maar het valt en staat wel met de kwaliteit van dit digitale materiaal. Gelukkig ben ik geen expert waaraan dit allemaal moet voldoen! Ik kijk als reviewer slechts naar het eindresultaat en dat mag er bij deze DC-2 zeker zijn.Terwijl ik door de knieen ga om de flaps van dichtbij te bekijken, verwonder ik mij over de hoge kwaliteit van het hoofdwiel. Niet alleen het onderstel zelf maar vooral de kwaliteit van de velg en de Goodyear band. Dit is zo realistisch dat je het rubber bijna kunt ruiken. Al kan ik de groeven in de band zien, helaas kan ik niet oordelen hoe diep de groeven zijn en of de band eventueel verwisseld moet worden. Oeps, het is FSX en daar hoef je nooit een band te verwissele! Zie je, je gaat zo snel in de fout.Via de tip met daarin gemonteerd het navigatielampje, vervolg ik mijn inspectie naar de motorgondel met draaiende propeller. Ach ja, dat kan allemaal in Flight Simulator zonder dat er enstige dingen gebeuren.Buiten dat de motorgondel gecreeerd en bekleed is met digital fotomateriaal om het geheel een zo hoog mogelijke realistisch look te geven, zijn het ook de andere onderdelen die het doen. De verkleurde uitlaatpijp, de stermotor met cylinders, stoterstangen en wat nog meer zichtbaar is achter de propeller. Uiteraard de propeller zelf en de spinner. Ook die heeft, of is het nu geeft, een speciale uitstraling. Na dit gehad te hebben, staan we weer oog in oog met het hoofdonderstel. Nou ja, de screenshots spreken wel voor zichzelf, toch? 

Verder verwonder ik mij over de prachtige glans van zowel de motorgondel maar ook die van het voorste rompgedeelte. Het is eigenlijk een combinatie van de digitale bekleding met zichtbare en bijna uitstekende klinknagels. Dat geeft niet alleen de gondel een realistische look maar ook de neus van het vliegtuig of eigenlijk, de romp, vleugels en staartvlakken.Nadat men de motoren gestopt heeft, krijgen we ook een idee van de propeller bladen. Deze zien er netjes uit al moet ik wel opmerken dat het logo op de bladen niet te lezen is. Ik zie een waas wat het logo moet voorstellen en dus de fabrikant maar daar blijft het ook bij. Ach, niet echt een item om je druk over te maken. Via de bekende “Shift+E” aangevuld met 1, 2 etc. kun je de diverse toegangsdeuren – voorzijde linkermotor, achter de linkervleugel en de bagagedeur erachter – openen en sluiten. V.w.b. de achterdeur, als deze helemaal geopend is, wordt er tevens een trap bij geplaatst wat je toegang verschaft tot de Virtuele Cabine. Overigens is het ook mogelijk om de virtuele cabine en cockpit te bereiken via de linker voordeur echter dan heb je wel een heel hoge trap nodig, welke niet gesimuleerd is. Geen negatief punt want per slot van rekening was dit niet de normale toegangsdeur. De romp voorzijde wordt gekenmerkt door pitot pijpen met, indien de motoren uitgezet zijn, beschermhoesjes en landingslampen. Verder vindt je nog een aantal antenna’s en een fraaie beschildering. Voor de Uiver is die beschildering niets echt schokkend maar kiest je voor bv. de TWA uitvoering, dan is dit zeker een pluim waard. Voor ik het vergeet, wat ook heel mooi is, is de schaduw van bv. de propeller op de romp. Het geeft het allemaal net even iets meer. V.w.b. die beschildering, de Flight1 DC-2 CD komt standard met heel wat liveries. Om precies te zijn met 40 verschillende kleuren uiteenlopend van, uiteraard, onze KLM en Uiver maar ook TWA, Delta Airlines, Eastern, Swissair, Iberia, Lufthansa, Aeroflot (nooit geweten dat deze de DC-2 hadden), militaire uitvoeringen, etc. Je begrijpt het al, teveel om allemaal op te noemen.Tijdens mijn walk-around check heb ik ook gelijk maar even de verlichting gecontroleerd en ook hier ben ik heel erg over te spreken. Alle lampen doen het dus hoef ik geen enkele lamp te vervangen. Oeps, weer de fout in want ook dit hoeft niet in Flight simulator tenzij het geprogrammeerd is om stuk te gaan. Niet heel bezonder maar toch wel leuk om de fraaie cabine verlichting te zien werken tijdens donkere dagen. Door de relatief grote ramen krijg je tijdens een avond inspectie een goed idee hoe de cabine eruit ziet. Al met al een fraai geheel. Hoe jammer het ook is, mijn walk-around check is afgerond en goed bevonden. Via de achterdeur of eigenlijk passagiersdeur en virtuele cabine, vervolg ik mijn weg naar de virtuele cockpit. Verwacht geen luxe uitrusting al moet ik eerlijk zeggen dat er heel veel aandacht aan is besteed met het maken van deze virtuele cabine. Ok, het is simpel en simpel betekent nu niet dat het er allemaal cartonisch uitziet. Nee, in tegendeel. De virtuele cabine straalt realiteit uit, zeker als je dit gaat vergelijken met echte cabine foto’s van een DC-2. Het is bijna een genot om op een stoel plaats te nemen en via het grote raam naar buiten te kijken. Helaas heb ik daar nu even geen tijd voor omdat ik de cockpit moet inspecteren.

 

Virtuele Cockpit

De native FSX Douglas DC-2 komt met een volledig functionele virtuele cockpit. Dit betekent dat alles wat je ook maar kunt vinden inclusief de overhead schakelaars, is bedienbaar en ook werkend. Klinkt gek maar het komt nog steeds voor dat schakelaars of knoppen wel te bedienen zijn maar helaas niet zichtbaar iets doen. Dit is hier dus niet het geval en alles heeft wel een uitwerking. Het is wel even wennen in deze cockpit. Dit heeft niets te maken met de kwaliteit die overigens een genot is om naar te kijken maar meer met de rommelige indeling die destijds heel gewoon was. Nou ja, heel gewoon. Veel andere voorbeelden waren er nog niet beschikbaar in die tijd.Om nu te stellen dat een cockpit destijds ergonomisch ingedeeld was, daar had men schijnbaar nog niet echt van gehoord. Toch, voor de kenners is er wel zeker een logica te vinden. De virtuele cockpit is een nette combinatie van handgemaakte instrumenten met gecombineerd hoogstaand digital materiaal. Dit gedigitaliseerde materiaal is nodig om de panelen, wanden, pedestal, vloeren etc. te voorzien van een realistisch look. Dat dit geslaagd is laten de screenshots wel bevestigen. 

Er zijn natuurlijk altijd wel een aantal decals - plaatjes met tekst – te vinden die niet of nauwelijks leesbaar zijn en de vraag is dan ook of dit jammer is dat er niet genoeg aandacht aan is geschonken of dat dit gewoonweg i.v.m. de omzetting niet mogelijk is. Graag had ik gezien dat alle decals leesbaar waren maar aan de andere kant hecht, ook ik hecht veel meer waarde aan fraaie en goedwerkende instrumenten, schakelaars, knoppen, lampjes en dergelijke. Dat deze naar behoren werken en eventueel gesimuleerde systemen meegenomen zijn. Daar draait het per slot van rekening allemaal om, of niet soms?Kijkende naar de “virtual cockpit” screenshots valt gelijk op hoe fraai de schakelaar van bv. het overhead gedeelte gemaakt zijn. Samen met de gedigitaliseerde tekstplaat, geeft dit het geheel een prachtige realistisch look. Daar blijft het niet bij want dit geldt ook voor bv. het instrumentenpaneel met vlakliggende instrumenten, schakelaars en lampjes. De diverse lampjes alsmede schakelaars hebben wel degelijk een dieptewerking dus 3D look, echter de instrumenten hebben dit niet. Klopt ook want dat is de wijze waarop de instrumenten destijds geplaatst werden in het paneel, namelijk van achteraf en een voorrand was dan ook niet zichtbaar dus allemaal in de lijn der verwachting! 

Het bedienen van het stuurwiel t.b.v. het hoogteroer en richtingsroeren werkt prima en volgen conform de input. Het pedestal zal in eerste instantie wellicht de nodige vraagtekens oproepen door de vele handels die hierop geplaatst zijn. Geen nood … gewoon het handboek erbij pakken en je dit even eigen maken wat en waarvoor ieder handel is. Het is zeker niet moeilijk om je dit eigen te maken maar wat voorstudie is wel noodzakelijk. Eenmaal de kennis eigen gemaakt en je bent klaar om een motor start te simuleren. Vergeet dan niet om bij een koude motor deze eerst op bedrijfstemperatuur te laten komen. Het is een ouderwetse sterzuigermotor die de tijd nodig heeft om op bedrijfstemperatuur te komen. Zo was het in het echt en zo is het ook gesimuleerd. Neem je die regels niet in acht, dan ontstaan er ook binnen Flight Simulator problemen.  

Nu begint de lol … starten, taxieen en vliegen

Het handboek helpt je in deze enorm, mede omdat het starten van de motoren de nodige aandacht vraagt alsmede het opwarmen van de stermotoren en het oliesysteem. Eenmaal de vlam in de pijp – letterlijk en figuurlijk – wordt het tijd om te taxieen. Houdt er rekening mee – je hebt dat natuurlijk al gezien – dat je een staartwiel hebt dus het uitzicht uit de cockpit naar de grond is wat beperkter. Gelukkig kan het zijraampje in de cockpit open dat wat meer mogelijkheden geeft al blijft het een beetje behelpen. Dan maar je virtuele stoel iets hoger zetten. Verder is het staartwiel draaibaar wat helpt bij grondbewegingen. Het taxieen van de DC-2 lijkt mij redelijk authentiek alhoewel dit meer het gevoel is. Per slot van rekening heb ik dan wel een “frozen” PPL, hoe een DC-2 taxied, dat weet ik ook niet. 

Aangekomen bij de startbaan wordt het tijd om de checklist nog eens door te nemen en als alles in gereedheid is gebracht. Vervolgens brengen we de throttles geleidelijk naar voeren en houdt vooral de temperatuur in de gaten en als je het even niet meer weet, dan is het gaan schande om de P toestenbord knop te gebruiken en het handbook ter handen te nemen.Langzaam maar gestaag komt de DC-2 van de grond, we trekken het onderstel in en de flaps worden naar de vlucht positie gebracht. Wat gezegd, langzaam maar zeker windt het vliegtuig hoogte en onze intentie is om op een mooie 4000 voet uit te komen. Al kan de DC-2 wel veel hoger vliegen, daar gaat het mij nu even niet om. Wat is niet mooier om een authentieke DC-2 te vliegen maar dat zal wel gaan lukken. Het gesimuleerde model is namelijk getest door een echte DC-2 piloot en al moet je maar even de “motion” vergeten, het schijnt dat het zeer realistisch vliegt. Dat nemen we dan ook maar aan want het tegendeel kan ik niet bewijzen. Dat de DC-2 geen default FSX twin prop vliegtuig is, moge wel blijken. Dat het daar ook niet naar handelt, is ook wel een feit. Nee, deze Flight1 DC-2 vliegt echt anders en met anders bedoel ik dan zijn roll, pitch en yaw gedragingen. Alles wijst erop dat deze DC-2 eigen unieke “virtuele” vliegkarakteristieken heeft. 

Tegelijkertijd blijkt ook het toegevoegde geluid verdraaid realistisch te zijn. Nou, dat lijkt mij het minst moeilijke, als je maar wel een echte DC-2 in de buurt hebt. Gut, dat is dan wel een hele opluchting, want dat is ook het geval. Dit geldt overigens niet alleen voor de geluidsopnamen maar voor bijna alles. Wat al eerder opgemerkt, het luchtvaartmuseum Aviodrome heeft namelijk een echte DC-2 die nog vliegt en wat er nog meer bij komt kijken. Goed, terug naar het geluid. Dit is dus zo echt als het maar kan en ja, wat moet ik daar dan nog meer over zeggen. Realistischer dan realistischer kan toch niet? In de tussen tijd heb ik nog maar eens het model tijdens de vlucht aan de buitenkant bewonderd en ben behoorlijk onder de indruk van alle kleine details. Een beetje afhankelijk van welke uitvoering je hebt maar het plaatwerk ziet er heel fraai uit en de zichtbare klinknagels steken bijna voelbaar uit. Dat kan natuurlijk niet maar het gezichtbedrog doet dit wel vermoeden. Ook de gesimuleerde linnen bekleding op bv. het richtingsroer is heel fraai, ook al is het grijs van kleur. Dit laatste is wederom afhankelijk van de livery! Alle kleine oneffenheden die er te verwachten zijn op een dergelijk ouderwets vliegtuig zijn terug te vinden. Helaas komt onze proefvlucht langzaam tot een einde maar die korte tijd dat ik ermee gevlogen heb, heeft mij wel heel enthousiast gemaakt. Ik kende de FS2004 versie, de ported FSX maar deze native FSX breekt alle records. Inmiddels worden de flaps in stappen versteld en overeenkomstig wordt de landingssnelheid aangepast. Helaas geen FMS of ander modern apparaat die ons hierbij helpt. Alles moeten we zelf doen en beslissen.Voordat ik het helemaal vergeet; de Auto Pilot. Nouja, Auto Pilot?
De virtuele co-pilot is jouw automatisch pilot echter deze moet wel in de gaten worden gehouden. Heel precies doet deze nou ook niet zijn werk. Je mag nog blij zijn dat de co-piloot iets doet, anders moet je echt voor de 100% vliegen. Verder is het toch wel zinvol om aan te halen dat de native FSX uitvoering wel enkele 2D panelen heeft maar geen 2D cockpit. Hoeft ook helemaal niet want de frame rates zijn prima. Wat die dan zijn heeft niet zo heel veel zin omdat dit uiteraard sterk afhangt van waar je je eigen instellingen op hebt staan en wat voor andere add-on sceneries geinstalleerd zijn. Overigens heeft het FS2004 model wel een 2D cockpit, conform de DC-2 website.Doordat geen ingewikkelde instrumenten zoals PFD, ND, EICAS, ECAM EADI, EHSI, FMS, MCDU, CDU etc. worden gebruikt die veel rekenkracht nodig hebben, is de FPS gunstig en dus het vliegen met een virtuele cockpit ook een genot. Wat wil ik nog meer kwijt?
Eigenlijk heel erg veel maar laat ik mij beperken tot een aantal zaken. De virtuele DC-2 komt met een realistisch werkend hydraulisch- en brandstof systeem. Nu kun je wel stellen dat een realistisch brandstofsysteem vanzelfsprekend is, helaas is dit zeker niet zo vanzelfsprekend bij vele add-on vliegtuigen. Goed, hier is het dus in samenwerking met diverse Uiver fanaten tot in de puntjes gesimuleerd. Ook heb je de mogelijkheid om een additioneel trimsheet en control paneel op te roepen. Het trimsheet bestaat eigenlijk uit twee selecteerbare pagina’s. Pagina 1 toont je brandstof-, gewichten- en trim gegevens. Pagina 2 geeft bijna alle belangrijke vliegtuig gegevens weer. Mocht je dit iets tevele van het goede vinden, dan roep je het paneel niet op maar als je toch nieuwsgierig geworden bent, dan kun je dit en veel meer terug vinden in het bijgeleverde Acrobat document, beginbnende bij pagina 27. Helaas is ook aan deze vlucht een einde gekomen. Ik heb genoten van dit vliegtuig wat misschien niet voor een ieder zijn 1e keuze zal zijn. Als je van nostalgie houdt en je wilt je storten in een vliegtuig waarbij vliegen en navigeren nog echt op de ouderwetse manier gaat, dan is dit wellicht toch een fraaie aanvulling in je hangar. Wellicht heb je behoefte om de London-Melbourne race een keer te vliegen?
Dat kan namelijk bij de KLM Virtual Airlines alwaar men een dedicated website voor heeft. Je kunt de KLM VA vinden via deze link vinden en via het menu surf je dan naar de London-Melbourne site. Zeker de moeite waard en wie weet is er wel een KLM VA piloot die met je mee wil vliegen.  

Angelique’s Flight Simulator PC

Hardware:
- Intel Core Extreme i7-965 - 3.2Ghz
- 12GB Tri-Channel DDR3 1600Mhz
- EVGA GTX-285 For the Winner 1Gb- 3x WD VelociRaptor 300GB HDD- 1x WD 1TB HDD voor data storage- Saitek Pro Flight Rudder Pedals, Yoke System with Throttle Quadrant- Saitek X-65F- TrackerIR Pro 4 plus Clip Pro 

Software:
Windows 7 Ultimate 64-bits
Microsoft Flight Simulator FSX SP2
Laminar Research X-Plane 9.x

Conclusie

Wat kan ik nog toevoegen aan deze review? Moeilijk om aan te geven, want eigenlijk zou je dit vliegtuig gewoon in je bezit moeten hebben. Om het geld hoef je het niet te laten – €21,55 - en daarbij komt nog, dat je gehele betaling geschonken wordt aan het Aviodrome om zo de echte DC-2 Uiver luchtwaardig te houden. Je kunt dit werkelijk schitterende model kopen op vele locaties maar voor nu houden we ons maar even bij Flight1.
Overige informatie kun je verkrijgen via deze dedicated Flight1 DC-2 link. Mocht je dan nog vragen hebben, neem dan gerust contact met mij op zodat ik je eventueel verder kan helpen bij het maken van je keuze. 

Als laatste wil ik nog opmerken dat ik het bewust bij deze hoeveelheid screenshots gelaten heb. Ik had natuurlijk nog veel meer foto’s tijdens de vlucht kunnen maken maar dan komt er geen einde aan. Wat ik je wel kan aanbieden zijn de volgende YouTube Douglas DC-2 films.
Wellicht spreken die nog meer tot de verbeelding.
-      Uiver Team X Douglas DC-2 Review
-      FSX HD Payware Team Uiver DC-2
-      DC-2 Uiver at Schiphol-Amsterdam 2009 (real)

Met vriendelijke groet,
Angelique van Campen