Home arrow Reviews arrow Aircraft arrow Just Flight DC3

Advertisement

Just Flight DC3
donderdag 05 mei 2011 07:48 GMT+1

De legendarische "Just Flight" Douglas DC-3

pic_header.jpg














In navolging van mijn vorige DC-2 Flight1 review, was het een voor de hand liggende keuze, de Just Flight Douglas DC-3. Zo op zijn tijd is het heerlijk om een ongecompliceerde, ouderwets legendarisch vliegtuigen te reviewen. Dat deze modellen geen EFIS, ECAM (of EICAS), FMS (or FMGS) hebben wil niet zeggen dat het gesimuleerde model minder van kwaliteit is of eenvoudiger. Integendeel, om alles zo realistisch mogelijk over te laten komen, is nog steeds vakmansschap nodig en gelukkig zijn er mensen of organisaties die dit maar al te graag doen zoals Rob Cappers met zijn DC-2 en nu dus ook Just Flight met hun “FSX Only” DC-3/C47 en de AC-47.
Wat nog meer?
Niets! Laten we maar gauw beginnen met de review maar alvorens ik aan het woord kom, eerst een kort historisch Wikipedia overzicht van deze levende en nog vliegende legende, de Douglas DC-3 en in beperkte mate ook voor de C-47, aangevuld met de AC-47.


Historie
De DC-3 is een vliegtuig van de Amerikaanse vliegtuigfabriek Douglas Aircraft Company. Vanaf 1935 zijn er 10.655 exemplaren van gebouwd, plus 4.937 stuks in licentie. Het toestel wordt zelfs in de 21e eeuw nog voor commerciële vluchten ingezet. Daarnaast bezitten diverse vliegclubs een luchtwaardige DC-3.
De RAF noemde het toestel Dakota; de Amerikanen spraken van Gooney Bird. Bij de Amerikaanse strijdkrachten waren diverse typen in gebruik: C-47 (Skytrain), C-49, C-50, C-52, C-53 (Skytrooper), C-68, C-84, C-117; bij de Amerikaanse marine werd het toestel als R4D aangeduid.

pic_01_01.jpg

pic_01_02.jpg


De DC-3 werd ontwikkeld uit de DC-2. In de Verenigde Staten bestond vraag naar een toestel waarin passagiers konden slapen, zodat transcontinentale vluchten mogelijk werden. Aanvankelijk was het toestel dan ook met slaapbanken uitgerust. Het werd toen DST genoemd (Douglas Sleeper Transport). Latere versies hebben echter normale stoelen; aanvankelijk 28 stuks, en later 35 stuks. Zij kregen de typeaanduiding DC-3.
De DC-3 maakte op 17 december 1935 zijn eerste vlucht. Het robuuste en betrouwbare toestel werd tijdens en na de Tweede Wereldoorlog ook ingezet als passagiersvliegtuig, transportvliegtuig, sleepvliegtuig (onder meer voor de Horsa-zweefvliegtuigen die bij de Slag om Arnhem werden gebruikt) en voor troepentransport en gewondentransport.
Na de Tweede Wereldoorlog werd een deel van de militaire DC-3's aan burgerluchtvaartmaatschappijen verkocht. Zo speelde het toestel een belangrijke rol in de ontwikkeling van de burgerluchtvaart. Een deel van de militaire vloot bleef echter actief. Militaire DC-3's werden ingezet tijdens de luchtbrug naar Berlijn in 1948 en 1949. Zelfs tijdens de Vietnamoorlog werden nog DC-3's gebruikt. Naast hun gebruikelijk taken kregen sommige DC-3's een rol als gunship. De bewapening werd daartoe opgevoerd. Deze toestellen kregen de typeaanduiding AC-47.
pic_01_03.jpg


In Nederland werd de eerste DC-3 in 1936 afgeleverd. Het toestel werd door de KLM gebruikt onder de naam Ibis. In totaal kocht de KLM voor de oorlog 23 toestellen van dit type. De DC-3 maakte het mogelijk om de frequentie op de Indiëlijn van 2x naar 3x per week op te voeren. Bovendien werd het mogelijk het luchtrecht (een toeslag) op luchtpost af te schaffen.
Na de Duitse inval in mei 1940 werden vijf DC-3's van de KLM door de Duitse Luftwaffe gevorderd. Daarnaast werd een aantal toestellen bij de bombardementen op Schiphol vernietigd. Enkele DC-3's verbleven tijdens de inval in het buitenland. Enkele daarvan werden naar Engeland gedirigeerd. Daar werden ze gecharterd door de BOAC die er gedurende de oorlog een geregelde lijndienst tussen Bristol en Lissabon mee uitvoerde. Daarbij werd de Ibis boven de Golf van Biskaje op drie verschillende keren aangevallen en werd de laatste keer neergeschoten door Duitse jachtvliegtuigen (BOAC vlucht 777).
Een aantal andere KLM DC-3s was in Napels gestationeerd. Sinds het uitbreken van de oorlog in 1939 was dit het beginpunt van de Indië-lijn. Deze toestellen werden overgedragen aan de KNILM en bleven tot en met februari 1942 twee keer per week een dienst onderhouden tussen Lyda in Palestina en Batavia. Tijdens het oprukken van het Japanse leger in februari en maart 1942 voerden deze toestellen evacuatievluchten uit van Java naar Australië. Het deel van de vloot dat ontkwam werd gevorderd door het Amerikaanse leger. Een van deze toestellen, de voormalige PH-ALW Wielewaal, bestaat nog steeds. Dit toestel maakt tegenwoordig deel uit van de collectie van het Queensland Air Museum in Australië.
Na de Tweede Wereldoorlog werd bij de KLM en veel andere maatschappijen de rol op de intercontinentale lijnen overgenomen door onder meer de Douglas DC-4 en de Lockheed Constellation. De DC-3 bleef echter nog tot in de jaren '60 in gebruik op Europese routes.
In 1974 speelde een DC-3 een belangrijke rol in de door Wim Verstappen geregisseerde speelfilm Dakota.
De Dutch Dakota Association (DDA) houdt twee DC-3's luchtwaardig, en voert hiermee voor donateurs en anderen vluchten uit. Tijdens zo'n vlucht met het eerste toestel van de Association, de PH-DDA, vond op 25 september 1996 boven de Waddenzee een ernstig ongeluk plaats, waarbij alle 32 inzittenden omkwamen. Deze vliegramp, die bekend staat als de Dakotaramp, leidde tot het aanscherpen van de Nederlandse regels voor het vliegen met historische toestellen.
pic_01_04.jpg


De Dutch Dakota Association beschikt vanaf 2004 weer over twee DC-3's en voert met beide toestellen regelmatig vluchten uit.


Installatie en wat nog meer
De Just Flight Wrapper of installer is in dit opzicht net zo bekend als die van Flight1. De JF installers doen hun werk zonder problemen waarbij ik moet opmerken dat de box versie geen behoefte heeft aan een key code. Zou je voor de download versie kiezen, dan is de installatie procedure ten aanzien van de code iets anders. Ook, in mijn geval dan wel te verstaan, de installatie van het “Expansion Pack” verloopt vlekkeloos. Voor alles geldt, de FSX folder wordt zonder problemen gevonden en binnen een mum van tijd staat alles op je harde schijf. Vergeet alsjeblieft niet om de Just Flight DC-3 Legends of Flight Service Pack – zie link – te downloaden.
De SP1 is een belangrijke update en bevat onder anderen:
- The airspeed indicator now displays in knots rather than MPH
- The radio altimeter has been modified (within FS limitations)
- A marker beacon light gauge (OMI) has been included
- Reshaped the tail-cone following customer feedback
- A new radio compass has been included
- Capital Airlines livery issue fixed
- New sound-set from Sonic Solutions
- Engine feather text fixed
- Cylinder head temperature gauge fixed
- Sperry autopilot redesigned to improve ease of use
- Engine primer switches can now be operated independently
- Cowl flap controls removed from Wright engine variants
- ‘Trim-control’ viewpoint fixed
- DX-10 textures issues with DC-3 Cargo and DC-3 P&W variants have been fixed

Meer informatie omtrent deze SP kun je vinden op de eerder genoemde link. Nadat je de installatie van het basis DC-3 pakket, de Service Pack en het eventuele “Expansion Pack” hebt uitgevoerd, vindt je via Start - Alle Programma’s een Just Flight folder “DC-3 Legends of Flight”. Deze folder bevat een Acrobat manual, een paintkit voor de liefhebbers om onder anderen additionele KLM liveries te painten, een Tow Aircraft Select Tool en afsluitend, een weblink naar de Just Flight website.
pic_02_01.png
Zie de Just Flight map met hierin de snelkoppelingen van de diverse programma's, handboek en JF website. Er staat geen uninstaller bij maar hiervoor kun je het pakket ook verwijderen middels de Windows Vista/7 Uninstaller. Concreet, hij (of zij) is er wel maar staat hier niet bij.

Voor diegene die de box versie gekocht hebben, het geleverde Acrobat manual is een copy van het aanwezige papieren handboek in de box. Het meegeleverde digitale handboek of het papieren examplaar is 61 pagina’s dik en zit boordevol met allerhande nuttige informatie. Uiteraard wordt er ingegaan op het installatie proces en wat de gesimuleerde modellen – Douglas DC-3, C-47 en AC-47 - allemaal in huis hebben maar daar blijft het niet bij. Hoe ga je nu om met dit vliegtuig, en hoe wordt je wijs uit de cockpit instrumenten, schakelaars, knoppen en handels? Al zul je tijdens mijn test vlucht tot de ontdekking komen dat de gesimuleerde DC-3/C-47 heel makkelijk vliegt, toch is het “Flying the DC-3/C-47” hoofdstuk interessant en al is het wel geen tutorial, in korte stappen wordt aangegeven wat je tijdens bepaalde vluchtfases moet doen. Bijna vergeten; het DC-3 pakket komt ook nog met een “fully functional American Waco CG-4A troop glider”. Hoe om te gaan met dit zweefvliegtuig in combinatie met een C-47, ook dit wordt in duidelijke stappen weergegeven. Ik kan je nu al zeggen, een heel aparte ervaring om door een C-47 getrokken te worden dus, de moeite waard om uit te proberen!

Aansluitend op de vorige zin, verder wordt er standaard een Tow Aircraft Select Tool meegeleverd. Dit praktische pop-up window laat je kiezen tussen het “default FSX tow vliegtuig” of het meegeleverde Just Flight model. Geen moeilijke keuze denk ik, toch?
Het paintkit zal ik niet verder aanhalen, omdat ik denk dat dit wel vanzelfsprekend is evenals de Just Flight weblink. Nu is het tijd voor het echte werk, dus op naar een walk-around inspectie rondom een van de vele DC-3, C-47 of het AC-47 modellen.


Rondje om of "walk-Around Inspection"
Een rondje om het vliegtuig levert zeer fraaie beelden op. Je zou bijna zeggen dat het het grote broertje is van de Douglas DC-2. Tot op bepaalde hoogte is dit ook zo maar, na het succes en de opgedane kennis, heeft men de real DC-3 voorzien van vele extra’s ter verbetering van het vliegtuig. Goed, het rondje om begint voor de verandering eens bij het staartvlak. Wat opvalt is dat – in dit geval de Delta Airlines uitvoering – het model er hagelnieuw uitziet. Geen verweerde liveries maar nieuw! Dit is een keuze waarover een ieder kan en zal twisten. Als het er dan nieuw uitziet, moet het ook wel tot in de puntjes uitgevoerd zijn. Nou, dat is bij dit JF model wel het geval. Alle FSX “skin” effecten zijn verwerkt en het lijkt wel alsof de klinknagels je tegemoet komen. Ook het staartwiel met bijbehorende steun zien er verzorgd uit. Het staartwiel is, binnen bepaalde grenzen, mooi rond en vertoont een realistische “ronde” look. Het kost even tijd om te constateren dat de grijze tint van het rudder en hoogteroeren anders zijn dan het vertikale- en horrizontale stabilo. Dit klopt ook wel want deze genoemde besturingsvlakken zijn bekleed met “zogenaamd” linnen en dat geeft een ander visueel effect dan de Aluminium staart. De glans, aanwezig op het staartvlak en de romp ziet er heel fraai uit alsmede de schaduw die erover schijnt ten gevolge van het ochtendzonnetje. Wat mij wel opvalt is dat ik geen aansluitingen van besturingskabels en/of aansluitpunten kan terugvinden op zowel het rudder als hoogteroer. Ook de aansluitingen op de aanwezige balans- en/of trimvlakken missen volgens mij. Om van het een en ander zeker te zijn, kan een kijkje op Airliners.Net helpen. Mijn gevoelens kloppen wel dat de balans- en/of trimvlakken aanwezig zijn maar helaas zijn de aansluitingen voor de kabels niet meegenomen. Voor het rudder en de hoogteroeren, dat is helaas moeilijk na te gaan, dus beschouwen we dit als correct.
pic_03_01_thumb.jpg
Een voorbeeld van een airliner lay-out; Delta Air Lines
pic_03_02_thumb.jpg
Grondstewardess en crew busje wachten al op de bemanning. Afhaneklijk van de airline, zal ook het busje en grond stewardess aangepast worden. 
pic_03_03_thumb.jpg

pic_03_04_thumb.jpg
Het voorste deurtje met helaas in spiegelbeeld de tekst OPEN. Dit is overigens alleen van toepassing bij de commercial airliners.

pic_03_05_thumb.jpg


Via de rechterzijde verlaat ik de staart om via de vleugel, de flaps en het onderstel te controleren. Veel tijd is gestoken in de vervaardiging van het hoofdonderstel, velg en wiel. Het ziet er verzorgd en netjes uit en wederom, geen spatje olie of iets van dien aard terug te vinden. Het is dus echt een nieuw vliegtuig, wat ook wel zijn charme heeft. Via de vleugel voorkant verlaat ik de tip, passeer de ingebouwde landingslamp – heel fraai gesimuleerd – om vervolgens bij de motorgondel aan te komen. Persoonlijk vind ik de motorbeplating van deze Delta uitvoering niet echt fraai. Ik had liever gezien dat er meer digitaal foto materiaal in verwerkt zou zijn. Nu komt het voorste gedeelte van de beplating een beetje “vlak” over.Dientengevolge lijkt het alsof de realistische uitstraling niet helemaal conform de werkelijkheid is. Het achterste deel van de gondel ziet er iets beter uit maar het had beter gekund. De propellor met hub zijn netjes alsmede de ster motor welke aan de voorzijde goed te zien is. Voor het geval je dit hoopt, de gondels kunnen helaas niet geopent worden. Ach, wie zou er aan een virtueel vliegtuig onderhoud willen plegen? Het zou leuk zijn als het had gekund maar aan de andere kant, wat is de meerwaarde? Het kost weer de nodige polygoon lijnen die ook ergens anders voor te gebruiken zijn.
Wat gezegd, de motoren zien er in het algemeen wel netjes uit al had ik persoonlijk liever meer een verweerd model gezien. Een “skin” die de tand des tijds had doorstaan maar nogmaals, dit is een persoonlijke mening. De neus van het vliegtuig heeft, zover ik kan oordelen, alle antenne’s en instrumenten, dus dit zit wel goed. Via “Ctrl+E” kun je het voorste linker deurtje openen welke net achter de cockpit zit. Persoonlijk vind ik de binnenkant van het deurtje niet echt bijzonder en los hiervan lijkt het erop dat de binnenkant van deze deur voorzien is van spiegelbeeld tekst. Aan de onderzijde staat namelijk in het spiegelbeeld “OPEN”. Voor alle duidelijkheid; dit is dus het geval bij bijvoorbeeld Delta en Lufthansa. Kies je bv. voor de C-47 of de AC-47 Puff, dan staat het wel goed. Ach, klein foutje ... kan gebeuren!
pic_03_06_thumb.jpg
Pic_03_06_thumb
pic_03_07_thumb.jpg
Pic_03_07_thumb

Middels een speciaal beveiligde schakelaar op het linker overhead paneel, kun je bij de linkerachterdeur een bijpassend crew autootje met grondstewardess presenteren. De bijbehorende passagiersdeur kun je openen middels “Ctrl+E+3”. Het is een beetje rommelen maar je kunt de deur openen en sluiten.
Mijn algemeen indruk van de standaard meegeleverde passagier-, vracht- en militairevliegtuigen is dat het er netjes uitziet met hier en daar wat schoonheidsfoutjes. Ach, dat maakt niet zo heel veel uit want de pret zal het zeker niet bederven. Wellicht komt er voor dit soort schoonheidsfoutjes en andere zaken nog een 2e Service Pack uit.


Werkruimte of "Cockpits"
De Just Flight DC-3 komt, zeker voor diegene die hiervan houden, ook met een 2D cockpit en uiteraard met een Virtuele Cockpit. Het blijft altijd persoonlijk maar kijkende naar de frame rates, kun je net zo goed de VC vliegen. Nogmaals, dit is en blijft persoonlijk. De een houdt nu eenmaal van het vliegen in een 2D cockpit en de ander verruild deze graag voor een 3D cockpit. OK, maar hoe realistisch ziet het er allemaal uit, want uiteindelijk gaat het daarom toch?
Om bepaalde redenen begin ik toch maar met de Virtuele Cockpit. Deze is, net zoals de buitenkant, net opgepoetst, opnieuw geverfd etc. Concreet zijn alle panelen nieuw, instrumenten, schakelaars, knoppen, hendels, pedalen, panelen, plafond en wat je nog kun vinden; alles ziet er fris, schoon en spiksplinter nieuw uit. Een probleem? Nee hoor! Het is maar wat je gewend bent en waar je voorkeur naar uit gaat. In mijn vorige DC-2 Flight1 review hadden we te maken met een foto realistisch cockpit gebaseerd op de “bijna echte” Uiver in het Aviodrome. Bij deze VC DC-3 cockpit heeft de ontwikkelaar gekozen voor het zelf ontwerpen van de meeste panelen zonder “bijna ”geen gebruik te maken van digitaal foto materiaal. Voordeel is en blijft van het zelf ontwerpen, dat je alles naar je eigen hand kunt zetten terwijl bij gebruik van foto materiaal, je afhankelijk bent van de aangeleverde foto kwaliteit. Of de ontwikkelaar heeft de beschikking over goede foto’s of het is gewoon niet meer mogelijk om hieraan te komen of de kwaliteit laat te wenzen over. Genoeg redenen voor een ontwikkelaar zelf een 3D te ontwerpen. Nu moet ik wel eerlijk bekenen dat er misschien toch iets van foto materiaal gebruik is. Laat ik een voorbeeld geven; de luchtvoorzieningsleidingen boven de ramen van de captain en co-piloot, althans ik hoop dat ik dit de jusite benaming geef. Deze zien er wel verdraaid echt uit en is van oorsprong ook mooi bruikbaar materiaal. Het kleine overhead paneel ziet er netjes en verzorgd uit, alle tekst nabij de schakelaars zijn goed leesbaar, ook als je hierop in zoomed.
pic_04_01_thumb.jpg

pic_04_02_thumb.jpg

pic_04_03_thumb.jpg


Het grote Whiskey kompas bij de middenstijl kun je bijna niet missen en vanuit deze positie kom je vanzelf uit bij de main instrument panels. Links en rechts van het Whiskey kompas schijnt er nog een Aluminium plaatje gemonteerd te zijn met waarschijnlijk DC-3 interessante gegevens erop, echter dit is niet of nauwelijks leesbaar. Is dit dan wellicht een probleem? Ook niet, de plaatjes zitten er toch alleen maar voor de sier. Alle instrumenten op het paneel hebben een klein 3D effect, zodat het net iets meer geeft. De wijzerplaten zijn uitstekend afleesbaar en niet alleen van dichtbij maar ook van veraf .. kilnkt wel logisch! Sommige instrumenten zijn mijn inziens een beetje te mooi. Bijna zou ik zeggen iets teveel “cartoon-achtig”. Een goed voorbeeld zijn de witte, oranje en blauwe marker beacon lampjes. Aan de andere kant, het is ook wel weer een fraai staaltje van 3D ontwerp. Het kleine maar goed gevulde pedestal met de vele handels ziet er goed uit al is het wel een beetje wennen.
Wennen omdat er niet altijd een goed 3D effect zichtbaar is en omdat het er wel heel ongeschonden uitziet. Gaan we weer, dit is een persoonlijke smaak en over smaak valt niet te twisten.
pic_04_04_thumb.jpg

pic_04_05_thumb.jpg

pic_04_05_thumb.jpg

pic_04_07_thumb.jpg


De stoelzittingen lijken mij weer gebaseerd op foto materiaal maar de stoelframes zijn duidelijk handmatig 3D materiaal. Het lijkt erop dat deze JF cockpit t.o.v. een DC-2 behoorlijk is ingekort en daardoor krap bemeten is. Voor de VC kwaliteit maakt dit natuurlijk niet veel uit. Het is niet makkelijk te vinden, maar de beide cockpit VC zijramen kun je openen door op het handvat te klikken.
In het algemeen ben ik best wel tevreden over deze Just Flight 3D of VC cockpit. Het is van een totaal andere kwaliteit of “look” dan in mijn vorige review, welke de Flight1 DC-2 betrof. Deze JF VC heeft het en der wat foto materiaal maar het overgrote deel inclusief wijzerplaten is handmatig 3D arbeid. Eindresultaat is een fraaie “handmatig gemaakte” Virtuele Cockpit. Dit staat dus los of je van verweerde panelen houdt of niet. Deze VC is hagelnieuw en net afgeleverd door de “virtuele Douglas fabrieken”.
Als laatste wil ik nog even opmerken dat je niet alleen de keuze hebt uit een “Virtual Cockpit” view maar er standaard nog andere VC posities zijn zoals de “Right seat”, “Right roof panel”, “Trimcontrols” en “Main cabin”. Die laatste is best wel interessant daar het een mooi overzicht geeft van de Virtuele Cabine, of dit nu een passagier- of vracht uitvoering betreft. Vandaar dat je ook hiervan een paar schermafdrukken van mij krijgt.
pic_05_01_thumb.jpg

pic_05_02_thumb.jpg

pic_06_03_thumb.jpg


De 2D cockpit komt tezamen met een aantal subpanelen. Wat gelijk opvalt is dat bijna alle gebruikte bitmaps van origineel foto materiaal zijn. Wel anders hoor in vergelijking met de VC. Niet onbelangrijk, de 2D main instrument panel met middenstijl etc. is anders qua uitvoering dan de Virtuele Cockpit. Het kleinere Whiskey kompas in de 2D ligt op de middenstijl van het glareshield. Nou ja, glareshield is het niet echt maar je begrjipt wel wat ik bedoel. In de VC ligt het ook wel op het glareshield echter is de behuizing bijna twee keer zo hoog. Ander voorbeeld; de “PROP FEATHER LEFT/RIGHT” knoppen in de 2D cockpit zitten nabij de middenstijl aan de onderzijde van het overhead paneel. Het lijkt erop dat deze niet aanwezig zijn in de VC. Zelfs na lang zoeken heb ik deze nog steeds niet gevonden. Waar het mij eigenlijk om gaat is dat het jammer is dat het 2D main panel, voor wat betreft een aantal onderdelen, er anders uitziet dan de Virtuele uitvoering.
pic_06_01_thumb.jpg
2D cockpit foto realistisch “Main Instrument Panel”

pic_06_02_thumb.jpg
2D “landing gear en flap” en “overhead” sub-panelen

pic_06_03_thumb.jpg
2D “radio” en “throttle” sub-panelen



De 2D komt verder met de volgende subpanelen; een behoorlijk aangekleed “kneeboard” waar je eigenlijk alles over de DC-3 kunt terug vinden. Verder de default Garmin GPSMap 295 unit, een radio control panel, een engine control panel met fuel selectors, overhead paneel of eigenlijk zou ik moeten zeggen alle lichtschakelaars met engine start (ignition) selector en als laatste het landing gear en flap control paneel. Eigenlijk kun je zeggen dat alle panelen gemaakt zijn van foto realistisch materiaal, op de default FSX Garmin GPS295 na.
Persoonlijk gaat mijn voorkeur uit naar de Virtuele Cockpit en wel om het algehele beeld wat je van de cockpit hebt en krijgt. Wel moet je inleveren op frames, want die zakken wel degelijk. Wat de uiteindelijke FPS zijn is van vele factoren afhankelijk en daarom ook niet mogelijk om dit aan te geven. Natuurlijk, ik kan wel aangeven dat mijn VC FPS tijdens een vlucht van 6000 voet boven Orbx US scenery met alle FSX sliders maximaal ergens rond de 25-30 is. Dit lijkt heel weinig maar met alle sliders maximaal is dit helemaal niet verkeerd. Daarbij komt nog dat de DC-3 heel makkelijk vliegt en gevoelsmatig weinig frames nodig heeft. Nu dat ik toch even de VC frames heb opgegeven, tijdens dezelfde vluchtconditie presteert de 2D ongeveer 10-15 frames hoger. Beiden voorbeelden zijn genomen wanneer FSX in “FULL SCREEN” mode functioneert, dus niet in een “Windowed” mode. Laat je alsjeblieft niet teveel leiden door de FPS getallen. Als een beeld voor jouw gevoel vloeiend is, dan is het goed. Het blindstaren op FPS getallen is een verkeerde benadering!

Met een laatste set van VC en 2D schermafdrukken sluit ik deze sectie af. Ik denk dat ik genoeg heb aangegeven, wat je kunt verwachten maar vooral, het ziet er allemaal verzorgd uit. Instrumenten en dan met name in de VC zijn uitstekend afleesbaar alsmede ook de teksten op de panelen. Niet alle foto realistische onderdelen zijn even goed leesbaar maar meestal vervullen deze ook niet een belangrijke functie. Al met al een genot om mijn test vlucht te beginnen. Deze vlucht zal plaatsvinden vanuit KORS, je weet wel, van Orbx FTX Scenery.


DC-3 test vlucht
In een woord; schitterend!
Nee, dit kan niet!
Ik zal deze sectie maar aanvullen met iets meer zinnen, wat dit is wel heel beperkt en, per slot van rekening, is er best wel wat over te schrijven.

Wel kan ik stellen dat de JF DC-3 heel makkelijk te vliegen is en dat ook zonder flightyoke of joystick. Een joystick past wel niet echt bij dit vliegtuig maar als je niets anders hebt, kan het uiteraard ook. Taxieen is niet echt een makkelijk opgave maar dat heeft niets te maken met de JF DC-3. Dit heeft alles te maken met dat het een staartwiel model is en dientengevolge leidt tot een lastige uitzicht naar de grond in de cockpit. Zet de zijraampjes in de cockpit open, zet je stoel iets hoger en je zult ontdekken dat het taxieen een stuk makkelijker zal gaan. Alvorens we maar iets kunnen doen, zullen we de motoren moeten starten. Dit kun je doen conform de handleiding en dus zoals het zou moeten of, gelukkig maar, middels “Ctrl+E”. Eenmaal gestart wel even de checklist – zie kneeboard - bij de hand nemen.
Aangekomen bij de baan alles nog even controleren, flap naar de takeoff stand en dan .... de DC-3 is, voor dat je het weet, los van de grond. Langzaam maar gestaag stijgt het vliegtuig en nadat het onderstel is ingetrokken, flap binnen zijn, gaat het allemaal iets makkelijker. Net zoals bij zijn/haar kleinere broertje, trekt het onderstel slechts gedeeltelijk in. Dit houdt concreet in dat de wielen voor ongeveer de helft nog buiten de gondel hangen. Al heeft het vlegtuig een autopiloot, toch blijkt dat de DC-3 makkelijk met de hand te vliegen is en behoorlijk stabiel is. Veel correcties hoef je daarom ook niet te geven. Het voordeel van virtueel vliegen is ook dat je tijdens de vlucht even een kijkje buiten kunt nemen en de DC-3 ook vanuit de lucht kunt bewonderen. Wat opvalt maar dit was ook al tijdens het starten van de motoren, dat het geluid heel realistisch is. Hoe realistisch; dat kan ook ik niet oordelen maar het klinkt authentiek. De Frame Rates had ik al eerder aangehaald, dus dit onderdeel is afgerond. Mijn vlucht verloopt netjes en tijdens dit samen zijn, haal ik een aantal vliegkuren uit. Nee, ik breng het vliegtuig niet in een stall of voer ik een steep turn uit al zou dit wel moeten kunnen. Als je alles met beleid doet, dan lukt het je wel. Hoe realistisch deze DC-3 vliegt is daarom ook moeilijk te beantwoorden door mij. Ik heb dan een een FAA PPL maar een DC-3 is toch heel wat anders dan mijn Cessna 152/172 ervaringen. Wel kan ik constateren dat het totaal anders vliegt dan de default FSX DC-3. Nou, dat is een hele opluchting! Even zonder gekheid; de JF DC-3 vliegt zeker niet als de default DC-3 en zal naar alle waarschijnlijkheid ook wel door real DC-3 piloten getest zijn, zoverre dit mogelijk is. Er zijn nog genoeg real active DC-3 pilot’s te vinden. Als er een paar meehelpen met testen, dan komt dit het JF DC-3 model zeker ten goede en vanuit die gedachte sluit ik deze paragraaf ook af.
pic_07_01_thumb.jpg

pic_07_02_thumb.jpg

pic_07_03_thumb.jpg

pic_07_04_thumb.jpg

pic_07_05_thumb.jpg


Een DC-3 van British European Airways.
De vele externe beelden geven een goed beeld van hoe het Just Flight model eruit ziet.


Voordat ik het vergeet daar dit toch wel leuke dingen zijn.
Tijdens de liftoff en initial climb hoor je zowel in de cockcit als buiten dat het onderstel wordt ingetrokken. Op zichzelf misschien geen schokkend nieuws, maar als je het hebt over “toegevoegde waarden” dan is dit er wel een. Het motorgeronk tijdens de takeoff verdiend zeker een schoonheidsprijs. Het diepe geluid van de stermotoren is gewoon een genot om naar te luisteren. Een dubbel check in de “Sound” folder van deze add-on JF DC-3 leert mij dat het model voorzien is van wel heel veel additionele geluiden en daarom verdiende dit DC-3 geluid een dikke pluim!

Ik vervolg mijn vlucht en dankzij de flitsende “virtuele” techniek die mij ten dienste staat, wissel ik tijdens de vlucht van modellen. De JF DC-3 box (of download) komt standaard met 11 liveries waarbij ik eigenlijk moet opmerken dat dit 7 “DC-3” modellen zijn van bekende en, voor mij onbekende, commerciele luchtvaartmaatschappijen. Dan bevat het pakket nog 3 “C-47” modellen en 1 “AC-47”. Dit kun je aanvullen met een “Expansion Pack”. Dit pack voegt additioneel nog eens 7 klassieke luchtvaartmaatschappij liveries toe waaronder onze KLM. Dan nog 3 C47 uitvoeringen en de Battle of Britain Memorial Flight Dakota 'Pegasus' and the 'Spooky' AC-47 Gunship.
pic_08_01_thumb.jpg
pic_08_01_thumb
pic_08_02_thumb.jpg
pic_08_02_thumb
pic_08_03_thumb.jpg
pic_08_03_thumb
pic_08_04_thumb.jpg
pic_08_04_thumb
pic_08_05_thumb.jpg
pic_08_05_thumb

Fraaie beelden van een C-47 hoog boven de Canadese wolken. Behoudens de nodige “militaire” verschillen met een DC-3, is uiteraard het algehele model hetzelfde.


Het wordt weer tijd om terug te keren naar onze test vlucht.

In een woord; zonnetje!
Dit slaat dan op de gesimuleerde Just Flight DC-3. Je kunt alles volgens de handleiding doen, de checklist in de kneeboard hand nemen of alles volgens het boekje te doen. Wil je liever gewoon weg en zonder nonsens vliegen, dan laat deze DC-3 dat ook toe. Geen zin om je hardware equipment aan te sluiten? Geen punt, dan vlieg je de DC-3 gewoon met je keyboard en in tegenstelling tot andere modellen, lukt dit heel aardig. Zorg alleen niet dat je in een STALL komt, want als de DC-3 eenmaal in een STALL gaat, dan is er geen houden meer aan. Of dit conform de werkelijkheid is, laat ik even in het midden omdat ik hiervan geen gegevens heb. Daarentegen, een slow flight met en zonder flaps? Geen punt! Een steep turn gaat wel maar je moet de bankangle heel goed in de gaten houden alsmede de hoogte. Voordat je het in de gaten hebt, daal je behoorlijk snel. Nee, al met al inclusief een daling inzetten en landen is een “fluitje van een cent”. Het gaat allemaal heel gemoedelijk, rustig zijn gangetje, lage aanvliegsnelheden maar houdt er rekening mee dat als de throttles in idle staan, er geen genoeg hydraulische druk is om het onderstel te laten zakken en/of de flaps uit te laten. Eenmaal gereed voor de landing? Dan kun je rustig uittaxieen naar de standplaats van je keuze.

Wat moet ik aan deze vliegimpressie nog toevoegen?
Het vliegt gewoon lekker, naar mijn gevoel ook realistisch, FPS zijn goed te noemen en het geluid is werkelijk schitterend. Al met al een fraaie aanvulling als het gaat om legendarisch vliegtuigen of zoals Just Flight dit vliegtuig zelf noemt “Legends of Flight”.


Bonus: C-47 and JF Waco CG-4A Glider
Als laatste wil ik een ieder toch nog even laten genieten van de JF glider in combinatie met de “automatisch” toegevoegde C-47. Dit klinkt vreemd en daarom zal ik het een en ander toelichten. Om met de JF Waco glider te vliegen, positioneer je deze glider op de baan. Daar het een glider is, zal er weinig gebeuren, dus is een C-47 nodig. Nu kun je in FSX niet twee vleigtuigen gelijktijdig besturen echter om dit te onzeilen type je keyboard combinatie “Ctrl+Shift+Y” in. Voor je, op de startbaan, verschijnt er automatisch een C-47, een kabel wordt automatisch gekoppeld tussen jouw glider en de C-47. Voordat je het weet begint de C-47 vanzelf met de takeoff en vanzelfsprekend volg je met de glider. Je zult zien dat de glider veel sneller airborne is dan de C-47 maar dat maakt allemaal niet uit. Eenmaal allebei in de lucht zal de kabel vanzelf loskoppelen en het zweven kan beginnen. Just Flight heeft voor de glider liefhebbers de nodige informatie in het handboek toegevoegd. Mij rest je nog een aantal schermafdrukken van de gecombineerde Waco-C47 takeoff te laten zien.
pic_09_01_thumb.jpg
Just Flight Waco CG-4A Glider

pic_09_02_thumb.jpg
Achter aanzicht Waco Glider

pic_09_03_thumb.jpg
Glider gekoppeld aan de C-47 middels toetscombinatie “Ctrl+Shift+Y”

pic_09_04_thumb.jpg
Vooraanzicht glider combinatie met gekoppelde sleepkabel

pic_09_05_thumb.jpg
Kabel aanzicht naar Waco glider

pic_09_06_thumb.jpg
Los van de startbaan

pic_09_07_thumb.jpg
Fraaie glider combinatie hoog in de sky



Angelique’s Flight Simulator PC
Hardware:
- Intel Core Extreme i7-965 - 3.2Ghz
- 12GB Tri-Channel DDR3 1600Mhz
- EVGA GTX-285 For the Winner 1Gb
- 3x WD VelociRaptor 300GB HDD
- 1x WD 1TB HDD voor data storage
- Saitek Pro Flight Rudder Pedals, Yoke System with Throttle Quadrant
- Saitek X-65F
- TrackerIR Pro 4 plus Clip Pro


Software:
- Windows 7 Ultimate 64-bits
- Microsoft Flight Simulator FSX SP2
- Laminar Research X-Plane 9.x


Conclusie
Als je de review aandachtig hebt doorgelezen, dan kun je net zoals ik slechts tot de conclusie komen dat ook dit een model is wat in je hangaar thuis hoort. Wellicht vraag je je af of je nu voor de Flight1 DC-2 of deze Just Flight DC-3 moet kiezen. Gewoon voor allebei!
Natuurlijk, de DC-2 heeft heel fraaie trekjes maar het volop gebruik van fotorealistisch materiaal heeft ook zijn keerzijde. Die keerzijde houdt niet direct in dat het niet goed is, nee, die keerzijde houdt in dat je weinig kunt veranderen aan digitaal foto materiaal. Het is zo als het is! Als je besluit om een Virtuele Cockpit samen te stellen zonder gebruik van foto materiaal, dan zal dit waarschijnlijk meer inspanning kosten om het 3D geheel een fraai aanzicht te geven maar het is dan wel een aanzicht zoals de ontwikkelaar dit zelf wil. Kortom, een kwestie van smaak! Verder mag de DC-3 wel de opvolger zijn van de DC-2, toch zijn en blijven het verschillende vliegtuigen. Daarbij komt ook nog dat de Just Flight DC-3 niet alleen in de DC-3 uitvoering wordt geleverd maar ook in een C47 en AC-47 versie. Kortom, voor een ieder wat wils. Dan is er natuurlijk nog de prijs. De DC-2 van Flight1/Ron Cappers is goedkoper maar eigenlijk niet eerlijk om dit te vergelijken met de Just Flight “DC-3 Legends of Flight”. De kosten van de Flight1 DC-2 worden in zijn geheel geschonken aan het Aviodrome te Lelystad om de Uiver vliegende te houden. De Just Flight DC-3 daarentegen wordt zoals bij vele andere commerciele organisaties verkocht en de gelden zijn noodzakelijk om de organisatie in stand te houden en om nieuwe producten te kunnen ontwikkelen. Genoeg van dit, de prijs.
De box of download versie kosten allebei €25,50 en als je het helemaal compleet wilt, dan voeg je hieraan toe het “Expansion Pack”. Het pack – download only - alleen kost €13,25 en kan niet zonder het basis DC-3 pakket. Tezamen komt dit dan neer op €37,75.
Voor alle gemak vindt je hier de “DC-3 Legends of Flight ” Just Flight link en hier die van het expansie pack.
Heb ik nu alles besproken, heb ik niets vergeten en ga zo maar door?
Achteraf is het altijd makkelijk praten maar ik denk dat ik wel alle aspecten van deze JF DC-3 aangehaald heb. Natuurlijk niet met heel veel schermafdrukken, want anders lijkt het meer een slideshow en dat is nu ook niet de bedoeling. Wat wel de bedoeling is om een objectief oordeel te geven wat dit historishe vliegtuig allemaal in huis heeft. Ik denk dat dit wel aardig gelukt is.

Met vriendelijke groet,
Angelique van Campen (Angelique.van.Campen @gmail.com)

 
< Vorige   Volgende >